Άρθρο στην εφημερίδα, με αφορμή την αύξηση του φαινόμενου της επαιτείας στο κέντρο της Κω

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΙΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ
ΕΧΕΙ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΑΠΡΟΧΩΡΗΤΟ

Άρθρο του Μηνά Χατζημιχαήλ, Αντ/δρου Ένωσης Ξενοδόχων Κω

Την ώρα που όλοι όσοι ασχολούμαστε με τον τουρισμό ψάχνουμε να βρούμε λύσεις για να περιορίσουμε τα δυσάρεστα αποτελέσματα στην πόλη μας, από το φαινόμενο του “All Inclusive”, την ώρα που σπαζοκεφαλιάζουμε να βρούμε τρόπους ώστε οι τουρίστες που υπάρχουν στο νησί να βγούνε από τα «γκέτο» να κυκλοφορήσουν στην πόλη, να κάνουν τα ψώνια τους, να φάνε στα εστιατόρια της Κω, να δώσουν ζωή στην οικονομία του νησιού γενικότερα, την ώρα που ο Δήμος χρησιμοποιεί όλα του τα μέσα για να ομορφύνει και να κάνει πιο ελκυστική στους τουρίστες την πόλη μας, υπάρχουν κάποιοι άλλοι που κάνουν «άθελά τους» ότι μπορούν για να τους διώξουν από το λιμάνι, από την παλιά πόλη, από το κέντρο γενικότερα.

Αυτοί δεν είναι άλλοι από τα ζητιανάκια, τις ζητιάνες με τα μωρά στην αγκαλιά, τα κοριτσάκια που χορεύουν τον χορό τη κοιλιάς, τα παιδάκια με τα εκνευριστικά ταμπούρλα και ένα σωρό άλλα τέτοια άτομα, και που στις περισσότερες περιπτώσεις δεν φταίνε τα ίδια αλλά αυτοί που τα προωθούν.

Σε κανένα πολιτισμένο τουριστικό μέρος του κόσμου δεν επιτρέπονται τέτοια πράγματα, εκτός και αν εμείς ζηλέψαμε τις χώρες του τρίτου κόσμου.
Εδώ στην Κω, η ζητιανιά έχει προαχθεί σε κανονικό επάγγελμα και μάλιστα με νόμους του υποκόσμου. Κάποιοι ελέγχουν ολόκληρες περιοχές, τα φιλέτα, της πόλης, πλατεία Ελευθερίας, λιμάνι, παλιά πόλη κλπ.

Πολλοί συμπατριώτες μας ενώ πίνουν ανέμελοι το καφεδάκι τους, σε κάποια καφετερία του κέντρου, έχουν βρεθεί μάρτυρες σε άγριους καυγάδες ζητιάνων, νεαρής συνήθως ηλικίας, γιατί κάποιοι άλλοι μπήκαν στα λημέρια τους και τους χάλασαν την δουλειά.
Οι συστηματικές παρενοχλήσεις αυτών των ατόμων προς τους τουρίστες που έχουν την ατυχία να βρεθούν στο δρόμο τους ιδίως σε απόμερες γωνιές της πόλης είναι καθημερινό και συχνό φαινόμενο. Φθάνουν στο σημείο να χειροδικήσουν σε ανήμπορα γεροντάκια γιατί δεν τους έδωσαν χρήματα. Παρενοχλούν ακόμα και σεξουαλικά, τουρίστριες οποιασδήποτε ηλικίας που βρουν βολικά στο δρόμο τους.

Οι εργαζόμενοι σε ξενοδοχεία ακούν καθημερινά ιστορίες από τους πελάτες τους για την δράση αυτών των ατόμων.
Μία τακτική που χρησιμοποιούν συχνά για να διασκεδάσουν είναι να κρύβονται και να απλώνουν μισίνα ή λεπτό σχοινί στο δρόμο και να το τεντώνουν την κατάλληλη στιγμή για να σκοντάψουν οι ανύποπτοι περαστικοί. Άλλες φορές, κυρίως στον παραλιακό δρόμο, βρίζουν, χλευάζουν και σπρώχνουν βάναυσα όσους δεν τους δώσουν χρήματα. Έχουν μάθει κάποιες άσχημες λέξεις σε άλλες γλώσσες και τις χρησιμοποιούν ανάλογα. Αυτά τα νεαρά κυρίως άτομα μπορεί να είναι λίγα αλλά είναι αρκετά για να χαλάσουν την εικόνα του νησιού.

Οι αρμόδιες Αρχές πρέπει να επέμβουν με αποτελεσματικά μέτρα. Οι Κώοι αλλά και όσοι ζουν και εργάζονται στο νησί μας, έχουν αγωνιστεί χρόνια τώρα για να διαμορφώσουν τις ιδανικότερες συνθήκες για τους τουρίστες μας, η Ελληνική φιλοξενία και το χαμόγελό μας ήταν αυτά που μας έβγαλαν ασπροπρόσωπους τις δύσκολες χρονιές και συνεχίζουν μέχρι σήμερα.

Δεν μπορούμε να αφήνουμε μια φούχτα άτομα να αμαυρώνουν την εικόνα όλων των κατοίκων του νησιού μας, εξευτελίζοντας μας συνεχώς.
Πέρυσι τον Αύγουστο βρέθηκα για λίγες ημέρες στα Χανιά της Κρήτης. Με μεγάλη μου έκπληξη είδα κάποιους ζητιάνους που είχα δει πριν μερικές ημέρες στην Κω, να κάνουν και εκεί την ίδια «δουλειά». Όταν το συζήτησα με κάποιον σερβιτόρο μου είπε ότι οι συγκεκριμένοι πάνε στα Χανιά κάθε Αύγουστο δημιουργώντας μάλιστα αρκετά προβλήματα και μετά εξαφανίζονται.

Θυμάμαι ότι πριν λίγα χρόνια σε ένα ταξίδι μου στην Κένυα, είχα φτάσει σε σημείο να μην θέλω να βγω από το ξενοδοχείο εξ’ αιτίας των ζητιάνων που ήταν αφόρητα επίμονοι και κάποιες φορές ακόμα και επιθετικοί.
Καταλαβαίνω λοιπόν απόλυτα όπως καταλαβαίνουμε όλοι μας πόσο εκνευριστικό είναι το φαινόμενο της επαιτείας, ειδικά της κακόγουστης και επίμονης, και πόσο μπορεί να επηρεάσει άσχημα την διάθεση του τουρίστα.

Αυτά τα άτομα παρασιτούν εις βάρος των κατοίκων και της φήμης του νησιού μας και πρέπει να απομονωθούν. Υπάρχουν νόμοι, ας εφαρμοστούν!
Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο.

Με τιμή

Μηνάς Ν. Χατζημιχαήλ